Eén ding waar je altijd op kan rekenen

Ik ben net terug van de Nordic Value-conferentie. Het was weer een geweldige ervaring waarbij ik terechtkwam in een community van mensen die allemaal actief zijn in de financiële wereld uit liefde voor het spel. Uiteraard ook om geld te verdienen, maar dat is voor velen duidelijk niet de grootste motivator.

Hiermee zijn deze communities een echte verademing ten opzichte van wat je ziet in een groot deel van de financiële industrie. Als er namelijk één ding is waar je altijd op kunt rekenen, dan is het wel dat ze in de financiële industrie werken om het geld uit jouw zak naar die van hen te verhuizen. In het beste geval is het een win-win, maar winst voor hen is het zeker. Voor jou is dat afhankelijk van met wie je in zee gaat.

We zien dit ook vandaag weer. De indices van de Nasdaq en de S&P 500 worden of zijn al aangepast om de grote beursintroducties (IPO’s) van SpaceX, Anthropic en OpenAI te faciliteren. Hiermee zorgt de financiële industrie er eigenlijk voor dat deze enorm gehypete en, in mijn ogen alvast, overgewaardeerde bedrijven naar de beurs kunnen komen en er kopers zijn voor de aandelen. Of je nu wilt of niet: als je een ETF aanhoudt van de Nasdaq, de S&P 500 of een wereldindex, krijg je deze bedrijven automatisch in je portefeuille. Tegen welke prijs en waardering, dat doet er niet toe.

Het hoeft ook niet altijd uit slechte intenties te zijn. ETF’s werden niet gemaakt om grote, verlieslatende bedrijven bij beleggers te dumpen, maar ze worden er nu wel handig voor gebruikt. Ik geloof ook dat de CDO’s die de financiële crisis hebben veroorzaakt, ooit vanuit een goed idee zijn gestart.

Volg één simpele regel

Er is een heel simpele regel waarmee je, als je die volgt, veel onheil kunt vermijden: ‘follow the money’. Kijk naar wat de incentives zijn: waar verdient de persoon die je het product aanbiedt zijn geld mee?

Bij een IPO betekent dit meestal dat insiders of vroege investeerders willen cashen. Voor alle private equity-spelers is dit de manier om hun geld weer vrij te maken wanneer er op de private markt geen andere kopers meer zijn. Vroeger kwamen bedrijven ook naar de beurs om hun groei te versnellen, maar dat lijkt me bij deze bedrijven, gezien hun omvang, niet meer de echte reden.

Als je wilt beleggen in een fonds, is het ook heel simpel. Vraag je niet af wat de kortetermijnrendementen waren, maar vraag je af hoeveel van het eigen vermogen van de fondsbeheerder(s) in dit fonds is geïnvesteerd. De winst op hun eigen kapitaal moet belangrijker zijn dan de vergoedingen die ze ontvangen over het geld van de andere beleggers in het fonds.

Voor beleggingsnieuwsbrieven kun je je dezelfde vraag stellen. Wat is het belangrijkste: hun inkomsten uit abonnementen of hun beleggingswinst? Vaak is dat ook duidelijk te zien.

Zitten we in een bubbel

Ik ga niet opnieuw wijzen op alle signalen die een oververhitte markt aanduiden; die kent u ondertussen wel. Het is ook nooit mijn bedoeling geweest om daarmee te zeggen dat we in een bubbel zitten. Want zelfs al zouden we het antwoord op die vraag kennen, dan weten we nog steeds niet hoe groot deze nog kan worden.

De juiste vraag om te stellen is of het verwachte rendement nog in verhouding staat tot het risico. Dat leidt meestal tot de vraag: kan ik het risico goed inschatten?

Ik ga opnieuw mijn favoriete doelwit gebruiken: Nvidia. Nvidia is een monster. In de data die ik vond, is er nog nooit eerder een bedrijf geweest dat zo’n hoge groei gedurende zo’n lange periode kon aanhouden. We zien hier iets echt unieks.

Kunnen we echter inschatten welke groei Nvidia de komende jaren nog kan doormaken? Kon Nvidia dit zelf tien jaar geleden inschatten?

Nvidia is altijd een goed bedrijf geweest en haar grafische kaarten waren altijd de premium waard. Het is echter dankzij de bitcoin-hype dat Nvidia genoeg geld heeft binnengekregen om haar chips zo snel te ontwikkelen voor AI. Zonder die hype was er dus geen evolutie zoals vandaag. Is dat iets wat je op voorhand kon weten?

Vandaag is dat net zo. Er worden gigantische bedragen uitgegeven aan de uitbouw van AI, zonder dat daar al een volwaardig businessmodel tegenover staat. Dat er iets uit zal komen, is duidelijk, maar nog niet wat en hoe rendabel het zal zijn.

Ondertussen lezen we bij Microsoft dat tweederde van de AI-investeringen naar chips gaat met een nuttige levensduur van drie tot vijf jaar, terwijl ze meestal in vijf tot zes jaar worden afgeschreven. Dat maakt dat de kosten bij de klanten van Nvidia eigenlijk veel hoger zijn dan ze nu in de boekhouding laten zien. Kunnen ze dat tempo dan blijven aanhouden?

Aan de andere kant: als de levensduur maar de helft blijkt te zijn, kan Nvidia dan juist nóg meer verkopen?

En als AI echt zo goed is, wat houdt hen dan tegen om zelf chips te ontwerpen die nog zoveel beter en veel goedkoper zijn?

In elke bubbel zijn er gelovers, anders zouden de koersen niet zo stijgen. Ze trekken degenen die vraagtekens plaatsen bij de hoge koersen in twijfel. Ze wijzen op de nieuwe technologie die de wereld verandert en in dit geval ook op de winsten, hoewel ik eerder al het mechanisme deelde waardoor die algemeen zo hoog uitvallen. Dat die winsten mogelijk een cyclisch hoogtepunt zijn, wordt niet in overweging genomen.

Aan de andere kant zijn er de doemdenkers die te veel tijd besteden aan het zoeken naar overeenkomsten met eerdere bubbels en op zoek zijn naar wat deze keer de bubbel kan doen barsten.

Ik herhaal, de enige vraag die voor ons echter telt, is: krijgen we genoeg rendement voor het risico dat we nemen, en kunnen we dat risico inschatten? Zolang we aandelen vinden die aan die criteria voldoen, blijven we koper. Aan de andere kant zijn we ook verkoper zodra het rendement niet meer volstaat of de risico’s in negatieve zin veranderen. Het resultaat is een cashpositie van meer dan 36% in onze Verdubbel Portefeuille. Misschien zegt dat wel genoeg?